"Μην αποποιείσαι το σύνολο σου", μου λέει ο κάστορας καθώς ροκάνιζε ένα νεκρό ξύλο, "Η υγρασία μάς κινεί σαν μαριονέτες, δεν είναι νεκρό", του απαντάω πικρόχολα μέσα στις μνήμες της ιδιοσυγκρασίας μου, "Ναι αλλά θα έχω φωλιά", πάλεψε να μου δικαιολογηθεί σοκαρισμένος και λίγο δακρυσμένος, "Ναι θα έχεις φωλιά", του είπα απολογητικά σκύβοντας λίγο το κεφάλι "κι εγώ δεν μπορώ χωρίς νερό", συμπλήρωσα ζητώντας του συγγνώμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου