"Η Θεία Δίκη είναι ο λεπτός ζυγός των συμπαντικών ισορροπιών", "Μην ξεχνάς ότι μέσα στο σύμπαν που γνωρίζουμε υπάρχουν υπάρξεις!", "Γι'αυτό σου λέω ότι η Θεία Δίκη είναι κάτι σαν το μηχανισμό του χάους", συζητούσαν χαμηλόφωνα, στα ερείπια ενός ναού, δύο μικρά παιδιά. Είχαν κρυφτεί πολύ καλά και είχαν χαλαρώσει πιάνοντας την κουβέντα. Έπαιζαν κρυφτό με το θείο τους και δυο φίλους του. Συγχρόνως τα δύο μικρά παιδιά είχαν στο νου τους να μην τους ανησυχήσουν χαμογελώντας ζεστά μέσα τους αλλά και πικρά.
Ήταν πολύ σημαντικός εκείνος ο ναός! Ανήκε στην περίοδο της αλλαγής μεταξύ δύο αρχαιολογικών εποχών. Γιόρταζαν εκείνη την ημέρα, στην τεράστια αλάνα του, οι κάτοικοι της περιοχής.
Ο ναός είχε βομβαρδιστεί στον πρόσφατο πόλεμο από κάποιους διεστραμμένους, Κάποιους που καταγράφονται ως κτήνη. Κάπως έτσι τα δύο μικρά παιδιά, με τη γαλήνη της ειρήνης, είχαν πιάσει κουβέντα για τη δικαιοσύνη, την αλήθεια, τον Θεό και τους θεούς. Είχαν κρυφτεί πολύ καλά. Ο θείος τους όμως δεν είχε ανησυχήσει. Το ήξερε ότι δύσκολα θα κερδίσει με τους φίλους του το παιχνίδι. Τους έψαχναν ήδη μία ώρα. Μόνο ένα γατί ανησύχησε.
