Ο δεσμός και η χελώνα που νίκησε με τον σταθερό αργό της ρυθμό, κρύβονται σε μία γωνιά του δάσους. Η χελώνα δηλαδή κρύβεται από το πλήθος. Παρακαλάει τη χελώνα, που ντρέπεται, ο δεσμός, "Βγες", "Βγες, να χαρείς!", "Βγες να δημιουργήσεις την σταθερότητα που την αποφασιστικότητα νικά για τρόπαιο! Ο αγώνας σου, εκείνος, ενάντια στο λαγό, μας έσωσε! Εμάς, που αγαπάμε χρόνια!"
