"Οι σκιές των παραλληλισμών είναι εξοπλισμοί των διαστάσεων", μου λέει η τραυματισμένη κουκουβάγια στην άκρη του δρόμου. "Εννοείτε τις σκιές μας;", δεν μπορούσα να μην της μιλήσω στο πληθυντικό εκείνη την ώρα που τηλεφωνούσα στην ομάδα προστασίας άγριας φύσης. "Εννοώ τις σκιές των σκέψεων μας. Είναι συλλαβές κατά κάποιον τρόπο των επιθυμιών μας", την άφηνα να μου απαντάει. "Όταν λέτε συλλαβές;" προσπαθούσα να την κρατήσω ξύπνια. "Οι συλλαβές είναι κάτι σαν τα κενά σε ένα.....". "Εσείς μας τηλεφωνήσατε!", "Ναι ναι σας ευχαριστώ πολύ". Της έδωσαν τότε τις πρώτες βοήθειες προτού τη μεταφέρουν. Καθώς τους έβλεπα να την επιβιβάζουν με το μικρό τζιπ φώναξα "Σε ένα πεντάγραμμο!;", "Είπε Ναι!", άκουσα διακρίνοντας τον αισιόδοξο τόνο στη φωνή του οδηγού ενώ είχαν ήδη ξεκινήσει με το αμάξι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου