"Η θεραπεία υφίσταται. Του προκάλεσε αλλεργία κάποια λάθος τροφή. Θα γίνει καλά.", μας είχε πει την πρώτη φορά ο κτηνίατρος για το καναρίνι που είχαμε στη βεράντα του σπιτιού μας. "Έχει αποκτήσει θολή συνείδηση", μας είπε μετά από δύο χρόνια ο γιατρός, "Είτε από μία αλλεργία από την οποία πάσχει είτε από τον εγκλεισμό στο κλουβί. Δεν είναι και τόσο σπάνια η περίπτωση του, αλλά είναι δύσκολη. Τα συμπτώματα του μπορούν να θεραπευτούν. Δεν γίνεται όμως να διακόψει ποτέ την αγωγή που θα σας δώσω". Τηρήσαμε τη θεραπεία και αρχίσαμε να το εκπαιδεύουμε να μπαινοβγαίνει από το κλουβί. Έπειτα ξεκίνησε να κάνει μικρές κοντινές πτήσεις μέχρι που άρχισε να παίζει με τα περιστέρια και τα χελιδόνια που επιτρέπαμε να κάνουν φωλιές στη βεράντα μας. Στην πορεία απομακρυνόταν ως το κοντινό πάρκο της γειτονιάς για να παίξει με τα σπουργίτια. Κάθε απόγευμα με βραδάκι γυρνούσε στο ειδικά διαμορφωμένο πλέον σπιτάκι του κι έπαιρνε το φάρμακο του. Περιμέναμε ότι θα το χάναμε από τους πρώτους μήνες που εμφάνισε τα σημάδια γύρω από τα μάτια του και τελικά έγραψαν οι εφημερίδες για αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου