Σημειώσεις μονολόγων

Αν κάπου στηρίζεται η συνείδηση είναι στην αντίληψη.

Και λογικά η αντίληψη της ύπαρξης βρίσκεται στη φθορά της. Στη συνειδητοποίηση της.

Κατά κάποιον τρόπο τα οστά είναι η φυσική διατήρηση της ύπαρξης στο χρόνο. Η μαρτυρία.

Αν κάτι θέλει, λογικά, για την ισορροπία του Σύμπαντος της τρίτης διάστασης, μεταξύ της ύπαρξης και των διαστάσεων, το Όλον εν γένει, είναι αυτό που διατηρείται μετά την απώλεια της ζωής.

Αν η ενέργεια του δεν χάνεται αλλά σταθεροποιείται τότε η ύλη του που έχει απομείνει φέρει τα κοινά χημικά στοιχεία ή ενώσεις με την αντιστοιχία του στο Όλον!

Το πιθανότερο η ενέργεια του να παραμένει στην ατμόσφαιρα!

Τίποτα δεν χάνεται επειδή δεν μπορεί να απομακρυνθεί;

Πότε έχει αντίληψη και συνείδηση η ενέργεια;

Όταν υπάρχει μόνο μέσα στην έμβια ύλη;

Πότε ενεργοποιείται η έμβια ύλη; Όταν ξεκινά να φθείρεται.

Πόσο χάνεται όταν παύει να ζει;

Ίσως άλλο οι διαστάσεις και άλλο τα Παράλληλα Σύμπαντα!

Ίσως κάποια πράγματα να είναι πιο κοντά μας απ'ό,τι νομίζουμε.

..αν η σκέψη δημιουργεί ύλη τότε η φαντασία δημιουργεί κάπου πραγματικότητες; Ή μήπως τελικά Τέχνη;

Το μόνο σίγουρο χωρίς την παραγωγή και την ύπαρξη των υγρών της μάζας δεν επέρχεται δημιουργία και το οξυγόνο είναι πηγή ζωής.

Υποσημείωση: Ίσως στα πρωτόνια βρίσκουμε τη σοφία και σε δεσμούς υδρογόνου την ύπαρξη μέσα στην ατμόσφαιρα!

Τα χημικά στοιχεία πάντως είναι οντότητες.

Για τον Νεκτάριο Σαΐτη