"Ελατήρια ψυχικών κοπώσεων σε επιμηκύνσεις τιτανίων. Δεν παραμορφώνεται το σθένος των σκληρών αισθητηρίων. Κοινωνίες που θέλουν να δείξουν το κλαδί ενάντια στο δάσος ξεχνάνε το θεμέλιο λίθο που στα χέρια κουβαλάνε. Κι αν δεν ζητάω πολλά στον κόσμο ετούτο είναι γιατί η αγορά στηρίζεται σε πρότυπα λανθάνουσας αφθονίας". γράφει στο χώμα ο Φρίντο. Κάποιοι τον κοροϊδεύαν φρίττω. Δεν έδινε σημασία γιατί κάποια ημέρα συνειδητοποίησε ότι ξεχωρίζει τις δονήσεις του εδάφους. Ο Φρίντο ήταν ένα μυρμηγκάκι που ύστερα από εκείνην την κάποια ημέρα άφηνε πάντοτε ένα ποιηματάκι στο σημείο των καρπών που έβρισκε. Την ημέρα που κατάφερε να περάσει τη λεωφόρο κουβαλώντας ένα μικρό σπόρο. Είχε γίνει λίγο τρομακτικός για κάποιους κακοπροαίρετους συντρόφους του. Δεν καταλάβαιναν πώς μπορούσε να είναι τόσο σκληρός όσο και ρομαντικός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου